Even een lange strandwandeling maken met de hond ? Waarom niet, het dier kan zich dan eens uitleven door achter de meeuwen aan te zitten of de bal naar het baasje terug te brengen. Niet met dit beestje op de foto opgemerkt in De Haan, die wou het duidelijk rustig aan doen en liet zich gewillig op de rug meedragen. Lui beestje of arm beestje ?

En nog een tentoonstelling, collega Michiel Hendrickx exposeert tot 10 januari in het FoMu in Antwerpen. ‘Dolen’ is het relaas van een reis door Europa die Michiel maakte in opdracht van het FoMu en uitgeverij Lannoo. Zeer zeker de moeite waard ! Museum voor Fotografie, Waalse Kaai 47 Antwerpen.

foto: Michiel Hendrickx

Nog tot 4 december stelt fotograaf Stephan Vanfleteren zijn werk tentoon in het Wintercircus in Gent, het oude circus Mahy. ‘Portret 1989-2009′ toont vooral portretten van bekende en minder bekende Belgen. Circus Mahy ligt aan de Lammerstraat op wandelafstand van het Zuid, de moeite waard.

Gezien in het centrum van Gent,  schoenen in alle maten opgehangen aan een draad boven straat én voorzien van de nodige verlichting. Studentengrap of opening van een nieuwe winkel ?  Het was me niet duidelijk , in elk geval hingen ze voor mij een maatje te hoog..

Het ISS ofwel het Internationaal Ruimtestation draait onvermoeibaar zijn baantjes om moeder aarde. Af en toe komt het ook eens over onze hoofden en dan weet Frank van het weerbericht wel te melden dat Frank in het ISS even zijn neus aan het raampje komt steken.  Zo ook op 21 september toen het ruimtetuig in de vroege avond pal over België vloog. De camera in aanslag wachtte ik tot het moment dat het ISS  als een witte stip aan het firmament voorbij zou trekken. En jawel, op de seconde nauwkeurig vloog het ruimtetuig over. De camera stond op statief en was ingesteld op een belichtingstijd van 10 seconden zodat er een lichtspoor ontstond van het ISS.  Het geeft een idee van de snelheid waarmee het tuig zich verplaatst.  Een uur later volgde een tweede passage en daarna was het verdwenen, dag Frank..

De economische groei van China zorgt voor een markt waar vele westerse bedrijven likkebaardend naar uitkijken. Wanneer het inkomen van de Chinese bevolking nog verder zal stijgen,  zullen er steeds meer westerse goederen verkocht worden.  Maar er is ook een keerzijde, China is op heel korte tijd het wereldcentrum van de namaak-industrie geworden.  Deze winkel in Hong Kong verkoopt deze alom bekende rubberen klompjes aan een belachelijk lage prijs, namaak of niet ? Het zal de modale Chinees een zorg wezen.

De abdij van Stavelot herbergt drie musea waaronder het museum van prinsdom Stavelot – Malmedy.  Het Museum neemt de bezoeker mee  doorheen de geschiedenis.  Een oude verzameling prenten, voorwerpen en kunstwerken worden op een vernuftige manier aan de bezoeker getoond door middel van de meest recente multimediale technieken. Opvallend zijn ook de ramen die werden bedekt met een film waarin een tekst werd uitgespaard. Het geheel gunt de toeschouwer een aparte blik op de binnentuin van de abdij.

Een toevallige speling van het licht gezien van achter een tas koffie in een Oostendse bistro.  Een aantal ramen waren afgeplakt met rode en groene folie. Het interieur weerspiegelt op een opvallende manier in het glas en toont een aantal dingen waar ik me zelfs niet bewust van was tijdens het maken van de foto.  De lampen hebben een groot sixties gehalte en door de rode gloed die ze op het  plafond werpen ontstaat er een aparte sfeer.

Opvallend wat mensen het eerst doen als ze de eerste sneeuw naar beneden zien komen. Ze maken een sneeuwman of iets wat er op lijkt.  Er moet nog maar een klein sneeuwtapijt liggen en je ziet ze overal opduiken. Maar sneeuwmannen zoals vroeger ? Nee, die zie je niet meer vandaag. Ik herinner me nog de winter van ‘67 toen er op een nacht zoveel sneeuw was gevallen dat we onze buitendeur zelfs niet open kregen. We moesten een schop gebruiken om ons een weg te banen door de witte muur.  En wat doet een jong mens dan na het ontbijt ? een sneeuwman neerzetten natuurlijk. Het was niet alleen een manier op de tuin grotendeels sneeuwvrij te maken, ik nam mijn taak ernstig.  Die dag heb ik dan ook een kunstwerk neergezet van nooit gezien proportie. Er was voorwaar een ladder nodig om de kop er op te krijgen. Ik had trouwens maar één ding voor ogen, mijn sneeuwkloon moest en zou gezien worden.  En dat werd hij, vanop straat stonden mensen naar de witte reus te staren en ook de buren spraken erover. Je zag van huizen ver zijn witte kop overal bovenuit steken. En het was een sneeuwman in de echte zin van het woord. Hij had armen en benen, een wortel als neus en kwee steenkolen als ogen. S’avonds kreeg hij een sjaal tegen de wind en een hoed tegen de kou. Wekenlang heeft hij er gestaan, met opgegeven hoofd. Tot de dag dat de dooi intrad. Onherroepelijk viel mijn sneeuwman ten prooi aan de klimaatsverandering en werd hij langzaam maar zeker een kopje kleiner gemaakt. Tot er uiteindelijk nog een hoopje vuile sneeuw, een wortel en twee steenkolen overbleven. En toen werd het lente.

De Mirabrug over de Durme in Hamme is bekend van de film ‘Mira’ uit 1971 naar het boek van Stijn Streuvels  ‘De teleurgang van de Waterhoek’. Tot 1970 was alle verkeer op de brug toegelaten maar vandaag mogen enkel voetgangers en fietsers van de brug gebruik maken.  Het was één van de eerste stalen constructies en bestaat uit twee vaste bruggenhoofden met een draaiend gedeelte in het midden.